Jaśmina Polak

Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie /2014/

19.05.2014 - Stary Teatr, Kraków

Ta utalentowana aktorka, zanim dostała angaż w Narodowym Starym Teatru, miała już na swoim koncie kilka znaczących ról w bardzo różnych przedsięwzięciach artystycznych. Jeszcze na studiach brała udział w projektach reżyserów młodego pokolenia: Krzysztofa Garbaczewskiego („Gwiazda śmierci”, 2010), Eweliny Marciniak („Zbrodnia”, 2012 – rola Cecylii przyniosła jej nagrody w Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej i na Festiwalu Prapremier w Bydgoszczy) czy Radosława Rychcika („Powstanie”, „W letni sierpniowy dzień”, 2012). Zagrała też w spektaklu „UFO. Kontakt” Iwana Wyrypajewa (2013) oraz w opartym na materiale dokumentalnym zwycięskim spektaklu festiwalu berlińskiego HAU „Delfin, który mnie kochał” Magdy Szpecht (2014). 

W Starym Teatrze zadebiutowała w 2014 roku dołączając do obsady „Do Damaszku” (reż. Jan Klata), współczesnej wersji mistycznego dramatu Augusta Strindberga. Od tego czasu zdążyła stworzyć kilka pełnokrwistych postaci w spektaklach m.in. Marcina Libera („Stara kobieta wysiaduje” Tadeusza Różewicza) czy w wyróżnionym Złotym Yorickiem na festiwalu Szekspirowskim „Królu Learze” Jana Klaty. Jako jedyna kobieta w męskim gronie aktorów (spektakl rozgrywa się w realiach Watykanu) zwróciła uwagę recenzentów podwójną rolą Kordelii/Błazna: „Jedyną ostoją Leara jest błazen (znakomita Jaśmina Polak) i, jak to bywa z błaznami, jest on niezwykle przenikliwy w swej błazenadzie (patrz Stańczyk – żeby tak rzucić jakimś narodowym akcentem). Ten bynajmniej nieśmieszny towarzysz króla w stroju jak z wybiegu haute couture wije się obok Piotrowego tronu, sącząc do ucha Leara nie jad, a racjonalizm. Wije się również w klatce z pleksi, w której został umieszczony władca przykuty do łóżka. Odór starości staje się nie do wytrzymania, a szaleństwo w towarzystwie śmierci pełza u stóp obleczonych w czerwone trzewiczki” (Katarzyna Oczkowska, „Teatralia”).

Kolejnym wyzwaniem było wcielenie się w postać ofiary morderstwa, której dane jest pełnić zaskakująco aktywną rolę w intrygującym spektaklu „Sprawa Gorgonowej” duetu Janiczak/Rubin: „Prawdę mogłaby nam wyjawić obecna na scenie Lusia (Jaśmina Polak), ale zamiast o mordercy woli mówić o sobie: o emocjach towarzyszących jej przed śmiercią, o tym, jak rozkłada się jej ciało. Poza tym prawda jej nie interesuje, «prawda to tylko zły nawyk myślowy». A także – udział w zachwycającej inscenizacyjnie wariacji na temat „Hamleta” w reżyserii Krzysztofa Garbaczewskiego, gdzie stworzyła „pociągającą w niefrasobliwości, a jednocześnie upartą w próbie uformowania siebie Ofelię”, jak oceniała Olga Katafiasz na teatralny.pl.

Aktorka podbiła publiczność rolą starego  Iwana Tryleckiego (w odmieniającej płeć i wiek postaci inscenizacji „Płatonowa” Bogomołowa), co dostrzegł Jacek Cieślak w „Teatrze”: „Najbardziej radykalna jest Jaśmina Polak. Z całkiem współczesnym akcentem kaleczy nobliwość postaci starego generała Iwana Tryleckiego”. Wyrazistość i talent improwizacyjny młodej aktorki umiejętnie wykorzystał Paweł Miśkiewicz powierzając  jej jedną z ról w podejmującym kwestię imigrantów spektaklu „Podopieczni” wg Jelinek.

Jaśmina Polak jeszcze jako studentka zachwyciła widzów brawurowo zagraną rolą Hesi w telewizyjnej „Moralności pani Dulskiej” Marcina Wrony, wyróżnioną na sopockim festiwalu „Dwa Teatry” (2013). Zagrała też m.in. w radiowym „Weselu” w reż. Andrzeja Seweryna, a kinomanom dała się poznać jako Ola w „Hardkor Disko” Krzysztofa Skoniecznego; ta rola przyniosła jej wyróżnienie za kobiecy debiut aktorski na 39. Festiwalu Filmowym w Gdyni (2014). 

(afw)

W teatrze:
Hamlet - OFELIA
Król Lear - KORDELIA / BŁAZEN
Sprawa Gorgonowej - LUSIA ZAREMBIANKA
Stara kobieta wysiaduje - PIĘKNA DZIEWCZYNA, PIERWSZA DZIEWCZYNA
Do Damaszku - Ż (ŻONA)
Płatonow - Iwan Trylecki
Kosmos -
Do Damaszku - Ż (ŻONA)


Być jak Steve Jobs. Bohaterowie polskiej transformacji. Ballada o lekkim zabarwieniu heroicznym. – Ostatni Człowiek / Wyjąca Suka Z Islandii / Młoda Wilczyca*

Do Damaszku – Ż (Żona)

Hamlet – Ofelia

Król Lear – Kordelia / Błazen

Poczet Królów Polskich – Mieszko I*

Płatonow 

Sprawa Gorgonowej – Lusia Zarembianka

Stara kobieta wysiaduje – Piękna dziewczyna / Pierwsza dziewczyna