Bartosz Bielenia

Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. L. Solskiego w Krakowie.

1.10.2014 - Stary Teatr, Kraków

Młody aktor (rocznik 1992) obdarzony wrażliwością i sceniczną charyzmą pojawił się po raz pierwszy na scenie już w 1999 jako tytułowy Mały Książę w spektaklu Tomasza Hynka w Teatrze Dramatycznym z Białymstoku. W Krakowie zadebiutował jeszcze jako student PWST im. L. Solskiego rolą Hipolita w „Idiocie” wg Dostojewskiego (Teatr Bagatela, 2013). Jego pierwszą rolą w Starym Teatrze była postać Gavestona, kochanka tytułowego Edwarda II w spektaklu Anny Augustynowicz. W interpretacji Bieleni ma on w sobie intrygującą enigmatyczność, która sprawia, że zacięta determinacja plebejusza, walczącego o utrzymanie się na dworze wbrew wszystkiemu i wszystkim, intryguje i przykuwa uwagę. Natomiast Edmund, grany przez niego w „Królu Learze” Jana Klaty – występny bękart, którego zdradzieckie intrygi sprowadzają nieszczęście na ojca i przyrodniego brata – to wcielenie czystego zła, indywiduum, którego „anielska” powierzchowność kryje przerażający brud duszy. Wrażenie to potęguje fakt noszenia przezeń sutanny, gdyż akcja sztuki Szekspira przeniesiona została w realia Watykanu: „«Król Lear» w interpretacji Klaty olśniewa dzięki monumentalnej, realistycznej scenografii oraz kostiumom projektu Justyny Łagowskiej, pochłania i uwodzi za sprawą muzyki Jamesa Leylanda Kirby’ego, zachwyca – zwłaszcza w scenie triumfalnego tańca Edmunda (Bartosz Bielenia) – dowcipną i precyzyjną choreografią Maćko Prusaka”.
Jedną z trzech tytułowych postaci (które w spektaklu Starego Teatru uległy rozmnożeniu) zaproponował mu w swoim efektownym wizualnie „Hamlecie” Krzysztof Garbaczewski. Jak relacjonowała Anka Herbut (Dwutygodnik.com): „Hamlet Bartosza Bieleni otwierany kluczem genderowym, wypowiadający kwestie Ofelii, androgyniczny i neurotyczny. Z pomalowanymi i rozmazanymi ustami, palący nerwowo papierosa, wspomagany fragmentami prywatnych nagrań z dzieciństwa automatycznie przywodzi na myśl duszną atmosferę «Tarnation» Jonathana Caouette – intymnego dokumentu wyselekcjonowanego z setek godzin materiałów, w których Caouette próbował przed kamerą ponazywać to, co myśli i czuje. Dzięki filmowi zmontowanemu z kompulsywnie nagrywanych monologów i scen z matką, zyskuje możliwość pozbierania własnych doświadczeń i opowiedzenia siebie – na tyle, na ile się da. To relacja z matką – obecną lub nie – kształtuje bohatera”. Z tego niełatwego zadania aktor wywiązał się w doskonale.


Aktor brawurowo wcielił się  w jedną z postaci w anonimowym tłumie nielegalnych imigrantów, o których opowiada Elfriede Jelinek w głośnym dramacie „Podopieczni” (reż. Paweł Miśkiewicz); zachwycił też w spektaklu „Płatonow” w Czechowa  w reż. Konstantina Bogomołowa: „W Saszę Bartosza Bieleni, notorycznie zdradzaną żonę Płatonowa, można wpatrywać się bez końca – jednak wrażenie robią nie tylko jego dziewczęce rysy, chętnie «wykorzystywane» na scenie przez wielu reżyserów, ale wewnętrzne skupienie i spokój, które są całkowicie poza płcią” – analizowała Justyna Nowicka z Radia Kraków.

Bielenia, jeszcze jako student PWST, wziął udział w produkcji Instytutu im. Jerzego Grotowskiego („Mauzer” Heinera Müllera, reż. Th. Terzopulos) w ramach programu Masters in Residence. Natomiast efektem warsztatów w leśnej bazie Instytutu Grotowskiego w Brzezince było powstanie międzynarodowej, interdyscyplinarnej grupy Theater Under the Tree. Zainicjował ją projekt „Borders” (Granice) zrealizowany w lutym 2013 w Stambule. (afw)

W teatrze:
Edward II - GAVESTON / KRÓL EDWARD III
Król Lear - EDMUND
Stara kobieta wysiaduje - MŁODZIENIEC
Płatonow - Aleksandra (Sasza), jego żona, córka Tryleckiego
Hamlet - HAMLET
gość specjalny
Dług -
Król Ubu - WŁADYSŁAW, JAN SOBIESKI, WROSOCH