Mieczysław Grąbka

Absolwent krakowskiej PWST w 1973 roku, od blisko trzydziestu lat wykładowca Wydziału Aktorskiego uczelni.

1.07.1973 - Stary Teatr, Kraków

Wychowanek krakowskiej PWST i od ponad trzydziestu lat wykładowca tej uczelni. Na scenie Starego Teatru pojawił się w wieku lat trzynastu w przedstawieniach Jerzego Jarockiego i Andrzeja Wajdy. Pozostaje jej wierny do dziś.
Aktor wyrazistego stylu, harmonijnie łączy kreatywność z mistrzostwem warsztatowym, emocjonalną wrażliwość, wysublimowane poczucie humoru z charakterystycznością. Znakomity głos, słuch absolutny, perfekcja ruchu scenicznego, zdolności parodystyczne, opanowanie pantomimy połączone z aktorską wyobraźnią, temperamentem i autoironicznym dystansem – zaowocowały dziesiątkami ról w jego niepowtarzalnej interpretacji. W przedstawieniach Andrzeja Wajdy zaprezentował całą barwę aktorskich wcieleń: Mefisto-Kudlicz w pastiszowym kuplecie w „Nocy listopadowej”, rozchwiany emocjonalnie, pełen wdzięku kabotyn i megaloman Antoni Relski w scenicznej epopei „Z biegiem lat, z biegiem dni...”, lękliwy, zniewieściały dworak Osric z „Tragicznej historii Hamleta księcia Danii”, wzbudzający salwy śmiechu farsowy Nonancourt w „Słomkowym kapeluszu” Labiche’a po kwintesencję dojrzałego aktorstwa w monologu Odźwiernego w „Makbecie”. Szczególne znaczenie miało dla aktora spotkanie z Jerzym Grzegorzewskim, a zwłaszcza dwie role: Nosa w „Weselu” – ukazanego wbrew tradycji interpretacji tej postaci jako neurotyka w alkoholicznej depresji oraz odrealnionego, rozedrganego emocjonalnie Konstantego z „Dziesięciu portretów z czajką w tle” wg Czechowa (nagroda na Kaliskich Spotkaniach Teatralnych). Jego  Król Ignacy w „Iwonie księżniczce Burgunda” w inscenizacji Horsta Leszczuka to arcydzieło łączenia gatunków. Artysta mieszał konwencje komediowej dosłowności z ostrą groteską, był nieporadnym safandułą i groźnym mizoginem. W przedstawieniach Remigiusza Brzyka natomiast odsłonił siłę aktorstwa realistycznego wzruszając i śmiesząc żałosną postacią Piszczyka z „Wiśniowego sadu” Czechowa oraz czynownika Majewskiego w „Carze Mikołaju” Słobodzianka. W inscenizacjach Pawła Miśkiewicza wpisał się w świat obsesji, mroku ludzkiej natury: Komendant w „Auto da fé” Canettiego, Mąż w „Przedtem/Potem” Schimmelpfenniga. Brawurowo wypełnił przestrzeń pełnego prześmiewczej ironii teatru Mikołaja Grabowskiego: Kaznodzieja, Maska w „Wyzwoleniu” Wyspiańskiego, przytłoczony narzuconą „kobiecością” Blepyros w „Sejmie kobiet” Arystofanesa, anachroniczny Baron z wyimaginowanego świata w „Trans-Atlantyku” Gombrowicza. Jako Kapitan w „Woyzecku” Büchnera  w reżyserii Mariusza Grzegorzka połączył groteskową jowialność z brutalnością. Jego złożona aktorska osobowość doskonale wpisała się w strukturę rozbudowanych inscenizacyjnie spektakli Jana Klaty: jako groteskowo baśniowy Matador Manuel i Kot Książę Omar „Weselu Hrabiego Orgaza”, nasycony okrucieństwem Grigori Mikulin i Vladimir „Tajnym agencie” oraz doskonale panujący nad dyscypliną formalną Regan w „Królu Learze”. 
Warsztatową maestrię i swój niezwykły talent komediowy Mieczysław Grąbka zaprezentował kolejny raz w inscenizacjach Marcina Libera: „Być jak Steve Jobs” i „Stara kobieta wysiaduje”, gdzie udowodnił, że doskonale odnajduje się w nowych teatralnych stylistykach.
Ważną częścią teatralnych dokonań Mieczysława Grąbki jest reżyseria, od lat wystawia przedstawienia dyplomowe studentów PWST. Są to przede wszystkim widowiska muzyczne ze słynnym musicalem „Chicago” na czele. W Starym Teatrze reżyserował dwukrotnie: „Zwierzenia clowna” Bölla i „Korowód” Schnitzlera.
(eb)
Odznaczenia:
2010 – odznaka Honoris Gratia

Nagrody:
1983 – XXIII Kaliskie Spotkania Teatralne – II nagroda za reżyserię przedstawienia „Zwierzenia clowna” H. Bölla
1983 – XXII Rzeszowskie Spotkania Teatralne – nagroda publiczności na najlepszą rolę męską Hansa Schniera w przedstawieniu „Zwierzenia clowna” H. Bölla, reż. M. Grąbka
1980 – XX Kaliskie Spotkania Teatralne – wyróżnienie za rolę Konstantego w przedstawieniu „Dziesięć portretów z czajką w tle” wg A. Czechowa, reż. J. Grzegorzewski




W teatrze:
Być jak Steve Jobs. Bohaterowie polskiej transformacji. Ballada o lekkim zabarwieniu heroicznym. - HALPERN, JAN MILIJON, TOWARZYSZ Z MOSKWY, BISKUP, WIELKI ŁOWCZY
Król Lear - REGAN
Stara kobieta wysiaduje - KELNER CYRYL
Woyzeck - Kapitan


Aktorzy Starego Teatru w scenach i monologach z Hamleta – Osric
Auto da fé – Komendant
Białe ogrody – Raoult Rigault
Burza – Trynkulo
Być jak Steve Jobs. Bohaterowie polskiej transformacji. Ballada o lekkim zabarwieniu heroicznym. – Halpern / Jan Milijon / Towarzysz z Moskwy / Biskup / Wielki Łowczy
Car – Mikołaj Majewski
Chłopcy – Pożarski
Dom otwarty – Ślazikowski
Dziesięć portretów z czajką w tle – Konstanty Gawriłowicz
Iwona księżniczka Burgunda – Król Ignacy
Kariera Artura Ui – Emanuelle Giri
Król Lear – Regan
Makbet – Odźwierny
Miasto snu – Aktor
Nie-boska komedia – Przechrzta – Orzeł
Niedźwiedź. Oświadczyny – Łuka /Niedźwiedź/, Iwan Wasiliewicz Łomow /Oświadczyny/
Noc listopadowa – Bronikowski / Mefisto-Kudlicz / Student I
Pani Bóg Halina – Jedna z postaci
Panna Julia – Jedna z postaci
Pierwszy dzień wolności – Paweł
Powrót pana Cogito – Jedna z postaci
Proces – Syn stróża
Przedtem/Potem – Mąż – Rosyjskie Małżeństwo
Rękopis znaleziony w Saragossie – Karlos / Księgarz Moreno
Rewizor – Służący w zajeździe
Rzeźnia – Dyrektor Filharmonii
Samoobsługa – Ben
Sejm kobiet – Blepyros
Sen o Bezgrzesznej... – Uczestnik obrzędu / Pan na balu / Żołnierz / Postać w Kabarecie
Sklepy cynamonowe – Syn
Śmierć Iwana Iljicza – Kolega i przyjaciel Iwana Iljicza
Stara kobieta wysiaduje – Kelner Cyryl
Słomkowy kapelusz – Nonancourt
Tajny agent dawniej znany jako koprofagi czyli znienawidzeni ale niezbędni – Grigori Mikulin / Vladimir
Tak zwana ludzkość w obłędzie – Towarzysz X
Tragiczna historia Hamleta księcia Danii – Osric
Trans-Atlantyk – Baron
Uczniowie czarnoksiężnika – Wsiewołod Emiliewicz Meyerhold
Wesele – Nos
Wesele hrabiego Orgaza – Matador Manuel / Kot Książę Omar
Wiśniowy sad – Piszczyk
Wiśniowy sad – Urzędnik poczty
Woyzeck – Kapitan
Wyzwolenie – Kaznodzieja / Maska
Z biegiem lat, z biegiem dni... – Antoni Relski
Zatrute pióro – Conrad Nichols
Zwierzenia clowna – Hans Schnier